Sterke hang naar het verleden van Oss

Brabants Dagblad | 16-09-2010 | Gerrit van den Hoven

De Osse kunstenaar Benno de Wit heeft een sterke hang naar bet verleden. Hij bouwt met 'Resting City' een virtuele stad vol gesloop te panden, vooral uit Oss. Het is een late roeping, het kunstenaarschap van Benno de Wit uit Oss. De inmiddels 29-jarige De Wit studeerde twee jaar geleden af aan de deeltijdopleiding van de kunstacademie in Den Bosch. Daarvoor deed hij elektrotechniek Maar de kunst bleef aan hem trek ken. „Mijn vader heeft een elektronicabedrijf in Oss. Daar werk ik halve dagen."Ik kreeg sterk het gevoel dat ik iets anders wilde doen." De jonge Benno leek niet voorbestemd kunstenaar te worden. Hij tekende op school en thuis wel veel en graag. Maar kunstenaar? Het was geen thema. Tot twaalf, dertien jaar geleden, toen hij thuis een uitstapje mocht kiezen en tot ieders verbazing voor het Amsterdamse Rijksrnusuem koos. Ook tot zijn eigen verrassing, overigens. De Wit: „Ik weet eigenlijk niet waarom ik juist daar voor koos." In het museum bewonderde hij Rembrandt, natuurlijk, maar de zeeschilderijen van Willem van de Velde de Jonge bleven hem het meeste bij. Als een trage vrucht groeide de belangstelling voor kunst in hem, tot zijn besluit enkele jaren geleden om kunstenaar te worden. Op de academie schilderde De Wit vooral exterieurs van huizen met alles er op en aan. Bloemen in de tuin, de gordijnen voor de ramen en de wolken erboven. Maar inmiddels worden de schilderijen steeds kaler en tot de essentie teruggebracht. Een opvallend project is 'Resting City', waarvoor De Wit op zoek gaat naar slooppanden, vooral in Oss. Hij zegt een soort schaamte te voelen als er een pand verdwijnt waar mensen aan hebben getekend en gebouwd. Als een eerbetoon fotografeert hij de panden en schildert ze nauwgezet na. Met de computer scant hij die vervolgens in en zo ontstaat langzaam een virtuele stad met gebouwen waar een bezoeker met een joystick door kan wandelen. Het voormalige postkantoor staat er in, panden uit de Heggestraat en de Goudmijnstraat in Oss, maar ook huizen in Geldrop die verdwenen zijn. Geen bijzondere architectuur, maar heel gewone gebouwen. „Het is een zekere nostalgie, ik wil die panden niet roemloos ten onder laten gaan." Het idee voor een virtuele stad van verdwenen gebouwen was er al langer, maar kreeg pas vorm nadat De Wit afgelopen jaar na een cursus bij het CBK in Den Bosch het computerprogramma onder de knie kreeg. De Wit heeft iets met historische panden. In een ander doorlopend project, het op klein formaat uitgevoerde 'City Scape Evolution', tekent De Wit op foto's uit de reeks oude ansichten de inmiddels drastisch gewijzigde straatgezichten. Eerder viel hij op door 'Wat als ...koekfabriek', een illegaal neergezet bankje in de Molenstraat met zicht op de plaats waar vroeger een koekfabriek stond. Op het bankje had De Wit met verschillende soorten tuinbeits de verdwenen fabriek geschilderd. Het bankje werd weggehaald en later neergezet in het park, met nog steeds zicht op de plek waar de fabriek ooit stond. De Wit koos voor de illegale aanpak omdat hij zelf anoniem wilde blijven en toch graag zijn werk wilde laten zien. Want het krijgen van exposities is een probleem voor veel pas beginnende kunstenaars. Vandaar ook dat hij zich heeft aangesloten bij K26, het initiatief van Osse kunstenaars en van Plaka in Megen. Zo is hij verzekerd van tentoonstellingen en kan hij werk blijven maken..