K26 bekent kleur met nieuwe expositie

Brabants Dagblad | 12-03-2009 | Manjo van Boxtel

OSS - Kleur bekennen heet de expositie deze maand in K26. Want los van nun opmerkelijke kleurgebruik laten de kunstenaars duidelijk zien wie ze zijn en wat hen bezig houdt. Ofwel: ze bekennen kleur. Die kleur begint nog bescheiden, met werk van Ria van Roosmalen. Op het eerste gezicht lijken haar schilderijen heel abstract, totdat ze gaat vertellen. Ineens zie je het: natuurlijk is dat het riet in de polder, tegen een waterige lucht. En natuurlijk is dat een besneeuwde beekbedding, je ziet het water haast klateren. Door het gevoel en de essentie van het landschap te schilderen, worden abstracte kleurvlakken haast tastbare werkelijkheid. De bijna fotografische schilderijen van Benno de Wit zijn dan opeens heel anders. Hij schildert kleurrijke Braziliaanse straten, die vervreemdend aandoen door het ontbreken van mensen, dieren en auto's. De Wit is geïnspireerd door architectuur. Zo heeft hij over oude foto's van Oss de nieuwe bebouwing getekend. Het protestantse kerkje, het oude postkantoor, het oude ziekenhuis: allemaal zijn ze nog zichtbaar onder de nieuwe, strakke zakelijkheid. Ook het lelijkste gebouw van Oss neemt De Wit onder handen. Loze boogvormen lijken zo geheimzinnige doorgangen. Door het benadrukken van vlakken en kleurstellingen wordt de 'V&D doos' opeens interessant. „Lelijke gebouwen bestaan niet", stelt De Wit duidelijk.

Totaal anders schildert Betsie Uijen. Toch zijn ook haar stadsgezichten kleurrijk. Maar zij gaat verder: alle details verdwijnen. Ze abstraheert haar werk zo sterk, dat het kubistisch aandoende composities worden. Daar tegenover staan haar haast intieme close-up schilderijen van muzikanten. „Ik wilde mijn bejaarde vader met zijn saxofoon schilderen, voor het te laat was. Het werd het begin van een hele serie". Kleur is ook essentieel in het werk van Ruth van de Pol: Laag over laag groeien haar schilderijen. Tijd, het rivierenlandschap, natuur, filosofie, licht en ruimte: alle elementen verwerkt Van de Pol tot soms wat herkenbare, maar meestal vrij abstracte doeken. Als kijker ben je deelgenoot van haar verwondering. „Bij mij staat kleur voor licht en voor stemming", legt ze uit. „Met kleur wil ik iets oproepen en het beeld versterken." Maar de kleuren knallen toch wel het hardst van de beelden van Joke van Aalten. Haar bekende bolle vrouwfiguren lopen parmantig paraderend over houten meerpalen. Diezelfde bolle vormen, maar ook hetzelfde uitgelaten optimisme zie je terug in drie kleurig gepatineerde bronzen paardjes en in de vrolijke kippetjes van beschilderd neolith. „Eigenlijk hadden die korte pootjes", vertelt Van Aalten, „maar dat kwam hier .niet goed uit. Nu stiaan ze op lange stelten en opeens bewegen ze samen. Dat voegt een extra dimensie toe, ik denk dat ik dat mooi zo laat." De expositie 'Kleur bekennen' duurt tot en met 29 maart. Op zondag 15 rnaart geeft het koor Vocal Vibes twee miniconcerten in K26, om 14.00 uur en 15.00 uur.