Welkom.

Mijn werken ontstaan enerzijds uit de visuele prikkelingen van de geometrische vormen en kleurvlakken van de non-architectuur in ons stedelijk landschap, en anderszijds uit de keuzes van de mens waaruit, of waardoor, dit landschap ontstaan is.

Via deze website kunt u mijn werken zien en de ontwikkelingen volgen

oi, oi
Av Dom Helder Camara
Esereso, Ghana
Rua Desconhecida (7)
Alto Molocue, Mozambique
Atonsu, Ghana

Tekst geschreven door kunstcritica Marie Christine Walraven

Het nog jonge oeuvre van Benno de Wit, de kunstenaar studeerde in 2008 af aan de AKV St.Joost in Den Bosch, laat een bestendig thema zien. De Wit (Den Bosch, 1980) schildert architectuur. Hij portretteert - zoals hij dat zelf benoemt- de buitenkant van een bouwwerk en zoals dat past bij een portret, brengt hij dit herkenbaar in beeld.

Zijn schilderijen laten op precisionistische manier bestaande gebouwen zien. Ordelijke bouwkunst: strakke gevels, heldere vensters, strak gelakte deuren, daken, een schoorsteen en een regenpijp. Architectuur die bedacht en getekend is langs de loodlijnen van de logica. Geconstrueerd volgens de tekentafelwetten van de functionaliteit. Onwankelbaar neergezet op het stevige fundament van de zwaartekracht.

In het werk van Benno de Wit zijn mensen opmerkelijk afwezig. Rond de verstilde gebouwen zijn geen sporen van leven zien. Er is niet of nauwelijks sprake van menselijke activiteit. Het gaat niet om bewoonde woningen of om ronkende fabriekscomplexen. De gebouwen die De Wit schildert, in ijle 'hollandse luchtkleuren', zijn in feite contrasterende vlakken, beeldelementen die op een heldere wijze zijn gecomponeerd.

De tweede groep werken heeft een uitgesproken stedelijk karakter. De indrukken die De Wit opdoet tijdens de reizen die hij maakt naar Zuid-Amerika, met name naar Rio de Janeiro, worden in warmere kleuren neergezet. In een onbevolkt straatbeeld is slechts plaats voor het straatmeubilair. Verkeersborden, vuilnisbakken en verkeerslichten worden in een structuur gevangen van bovengrondse elektriciteitsdraden.

De meest recente werken, gekaderd in een zwarte lijst, lijken een nieuwe richting aan te geven. De geschilderde architectuur heeft geen verdere plaatsbepaling meer nodig. De gebouwen zijn neergezet in een niet nader omschreven omgeving. Het gaat in dit werk om portretten van gebouwen die gesloopt zijn. Verdwenen zijn van de plek die zij ooit dominant bepaalden. In het schilderij ontworstelt de architectuur zich aan de drager, lijkt los te komen van het onbehandelde MDF en laat in haar vlucht een schaduw van hulplijnen en schetslijnen achter. Ontstegen architectuur, niet van steen.

Marie Christine Walraven Geschreven voor de expositie Niet van Steen in de Muzelink in Oss

Hooghuisstraat (2)
Hooghuisstraat (1)-Oss
Cityscape Evolution 24, Molenstraat Oss
Cityscape Evolution 23, Kruisstraat Oss
Cityscape Evolution 22, Nieuwe Heescheweg Oss
Cityscape Evolution 21, Burgwal Oss

Sterke hang naar het verleden van Oss

Brabants Dagblad | 16-09-2010 | Gerrit van den Hoven
De Osse kunstenaar Benno de Wit heeft een sterke hang naar bet verleden. Hij bouwt met 'Resting City' een virtuele stad vol gesloop te panden, vooral uit Oss. Het is een late roeping, het kunstenaarschap van Benno de Wit uit Oss. De inmiddels 29-jarige De Wit studeerde twee jaar geleden af aan de deeltijdopleiding van de kunstacademie in Den Bosch. Daarvoor deed hij elektrotechniek Maar de kunst bleef aan hem trek ken. „Mijn vader heeft een elektronicabedrijf in Oss. Daar werk ik halve dagen."Ik kreeg sterk het gevoel dat ik iets anders wilde doen." De jonge Benno leek niet voorbestemd kunstenaar te worden. Hij tekende op school en thuis wel veel en graag. Maar kunstenaar? Het was geen thema. Tot twaalf, dertien jaar geleden, toen hij thuis een uitstapje mocht kiezen en tot ieders verbazing voor het Amsterdamse Rijksrnusuem koos. Ook tot zijn eigen verrassing, overigens. De Wit: „Ik weet eigenlijk niet waarom ik juist daar voor koos." In het museum bewonderde hij Rembrandt, natuurlijk, maar de zeeschilderijen van Willem van de Velde de Jonge bleven hem het meeste bij. Als een trage vrucht groeide de belangstelling voor kunst in hem, tot zijn besluit enkele jaren geleden om kunstenaar te worden. Op de academie schilderde De Wit vooral exterieurs van huizen met alles er op en aan. Bloemen in de tuin, de gordijnen voor de ramen en de wolken erboven. Maar inmiddels worden de schilderijen steeds kaler en tot de essentie teruggebracht. Een opvallend project is 'Resting City', waarvoor De Wit op zoek gaat naar slooppanden, vooral in Oss. Hij zegt een soort schaamte te voelen als er een pand verdwijnt waar mensen aan hebben getekend en gebouwd. Als een eerbetoon fotografeert hij de panden en schildert ze nauwgezet na. Met de computer scant hij die vervolgens in en zo ontstaat langzaam een virtuele stad met gebouwen waar een bezoeker met een joystick door kan wandelen. Het voormalige postkantoor staat er in, panden uit de Heggestraat en de Goudmijnstraat in Oss, maar ook huizen in Geldrop die verdwenen zijn. Geen bijzondere architectuur, maar heel gewone gebouwen. „Het is een zekere nostalgie, ik wil die panden niet roemloos ten onder laten gaan." Het idee voor een virtuele stad van verdwenen gebouwen was er al langer, maar kreeg pas vorm nadat De Wit afgelopen jaar na een cursus bij het CBK in Den Bosch het computerprogramma onder de knie kreeg. De Wit heeft iets met historische panden. In een ander doorlopend project, het op klein formaat uitgevoerde 'City Scape Evolution', tekent De Wit op foto's uit de reeks oude ansichten de inmiddels drastisch gewijzigde straatgezichten. Eerder viel hij op door 'Wat als ...koekfabriek', een illegaal neergezet bankje in de Molenstraat met zicht op de plaats waar vroeger een koekfabriek stond. Op het bankje had De Wit met verschillende soorten tuinbeits de verdwenen fabriek geschilderd. Het bankje werd weggehaald en later neergezet in het park, met nog steeds zicht op de plek waar de fabriek ooit stond. De Wit koos voor de illegale aanpak omdat hij zelf anoniem wilde blijven en toch graag zijn werk wilde laten zien. Want het krijgen van exposities is een probleem voor veel pas beginnende kunstenaars. Vandaar ook dat hij zich heeft aangesloten bij K26, het initiatief van Osse kunstenaars en van Plaka in Megen. Zo is hij verzekerd van tentoonstellingen en kan hij werk blijven maken..